Ако љубов немам... - Расказ
·Zlatko Divjakovski

Се среќаваат двајца познаници. Едниот образован христијанин, другиот не. Учениот почнува да проповеда:
- „Јас сум Патот, Вистината и Животот. Никој не доаѓа при Отецот освен преку Мене...“(Јн. 14)
„Блажени се бедните по дух, зашто нивно е Царството Небесно. Блажени се оние што плачат, зашто тие ќе се утешат“... (Мт. 5)
„Барајте и ќе ви се даде. Чукајте и ќе ви се отвори“...
Другото момче размислува:
- Не ја разбирам оваа суета...
Одејќи понатаму, сретнуваат парталав питач крај патот.
Момчето го прегрнало и рекло:
- Не знам многу, но едно знам сигурно... Бог те љуби. Ајде, најпрвин, да одиме и да каснеме нешто.
Учениот: - Не е малку премногу валкан за да го гушнам?
Подготви: Д. Б.