Прескокни до содржината

Светогорските старци за постот

·Igor Rizanovski
Светогорските старци за постот

Светогорските старци за постот

„Ако срцето не умее себеси да се чува од нечистотија, него никаков пост не може да го очисти од помисли“.

Монах Симеон Светогорски


„Телото можеме брзо да го исушиме со пост, но да ја смириме душата, за таа постојано да биде смирена, не е лесно, дури и невозможно. Света Марија Египетска 17 години, се борела со страстите, како со диви ѕверови, и дури потоа добила покој; а нејзиното тело било исушено, бидејќи во пустината со ништо не се хранела“.

Монах Симеон Светогорски


Кога телото се очистува со постот, преку воздржување од нечистотија, во него се развива телесно чувство, кое подобро од сите лекари ни помага да избереме сè што е здраво, и да отфрлиме сè што е штетно.

Монах Симеон Светогорски


Монасите, кои ги очистиле своите срца од гревот, со покајание, молитва, постот и труд, умираат без никакво сожалување за напуштањето на животот, туку со надеж во милоста Божја.

Монах Симеон Светогорец


Можеме многу да постиме, многу да се молиме и многу добри дела да правиме, но ако потоа станеме суетни, ќе бидеме слични на тапан, кој грми, а внатре е празен.

 Преподобен Силуан Светогорец


Големиот пост дејствува како ренген, како фотоапарат или како огледало. Ние, до одреден степен, се плашиме од него, бидејќи ја открива нашата вистинска, грозна духовна состојба.

Старец Мојсеј Светогорец


Постот – е време на посебна духовна борба, духовно внимание, кога ние треба да ги собереме сите наши сили, расфрлани насекаде, и да ги насочиме таму каде што е потребно (сп. Лука 10, 40-42). Човекот кој се нарекува христијанин, обврзан е целиот свој живот достојно да го носи тоа име, да не живее телесен и грешен живот, туку духовен живот во Христа. Постот постои за да ги исправиме нашите грешки во духовниот живот.

Схиархимандрит Еремија (Алехин)


Послушанието, заедно со смирението и благодарноста кон Бога, го надополнуваат подвигот на постот. Голема е ползата од самоукорувањето во тоа време, кога човек поради некоја болест не може да пости.

Архимандрит Ефрем Светогорец (Мораитис)


Оној, кој егоистично се подвизува во постот, со бденија и други подвизи, се мачи себеси без духовна полза, бидејќи го бие воздухот, а не демоните.

Преподобен Пајсиј Светогорец


Потребно е да ја негуваме во себеси љубовта, за да се зголеми нашата љубов кон Бога. Тогаш човекот ќе биде поттурнат кон подвигот на љубовта, и неговото подвижништво, односно, поклоните и другото слично на тоа, нема да бидат ништо друго, освен излевање на неговата љубов. И тогаш тој со духовна храброст ќе оди напред.

Преподобен Пајсиј Светогорец

Извор: http://pravlife.org