Знамение

Од шумите дарот

подигнат помеѓу елите,

високите дрва

стокмија Твоја застава.

Долините цветни

дозволија облаци тешки,

да се спуштат над глави од цветови

но да испарат како силни дивови –

знаменија многубројни.

Врвовите планински

камењари несоѕидани,

имитација на мноштво ликови,

послужија за замоци најсилни

а на нив победни крстови издигнати.

Непрестанува,

не нѐ напушта,

секогаш не дочекува

како праг кој од ноѕе не се оддалечува,

Крстот на силата.

Од него се виори слободата

жубор на води е гласот на победата,

распната е силата на злобата,

немоста отвори пат на разумот -

природата се исправи на Крстот.

(Од богољубивата поезија »Манастирски води« на

сестринството од Слепченскиот Претеченски манастир)